Hard janken

Dat iedereen tegenwoordig opeens een slachtoffer is, is de basis van veel problemen waar we in Nederland op het moment mee te maken hebben. Tel hierbij op dat je niks meer mag en kan zeggen, anders zijn mensen opeens gekwetst.

Dit is het perfecte recept om de hele boel in de soep te laten lopen. De mensen met het meeste tijd om handen zijn precies ook die mensen met de grootste mond. Degene die het hardst schreeuwt om aandacht krijgt altijd gelijk. En dat is ook waarom gewone mensen uitstappen uit het gesprek en hem ook niet meer aan willen gaan.

Groeperingen met specifieke belangen staan constant te janken hoe onrechtvaardig Nederland is en hoe verkeerd iedereen het hier doet. Het is altijd een ander zijn schuld, nooit de hand in in eigen boezem en altijd moet de samenleving zich aanpassen aan hen. Het algemeen belang is ondergeschikt gemaakt aan de belangen van een paar luidruchtige minderheden. En daar betaalt iedereen de prijs voor op het moment.

De gewone man, die gewoon z’n leven wil leven, z’n gezin grootbrengen, z’n werk doen. Die heeft helemaal geen tijd of zin om zich met al die issues te bemoeien die nooit ophouden. Die verwacht respect en wederzijds begrip, dat we allemaal gewoon een prettig bestaan in Nederland hebben. Zowel hijzelf als diegene die het aan het schreeuwen is. Maar dat is niet wat er gebeurt.

Wat we zien is dat onze leiders niets anders doen dan als een knipmes buigen voor de schreeuwers. In plaats van stevig in de schoenen te staan, en de gulden middenweg te vinden (of soms nee verkopen). Ze geven altijd toe onder druk. Ook door druk van de media, niet alleen door groepen die zich als slachtoffer profileren. Of van bewegingen die almaar eisen en eisen. En steevast doet de politiek het gangbare: nieuwe regels, nieuwe wetten, nieuwe belastingen. Altijd maar meer. Terwijl de basis niet wordt opgelost.

De menselijke maat is verdwenen. Neem de woningmarkt. Jonge mensen kunnen helemaal geen huis meer kopen. Mensen vertrekken uit Nederland omdat ze hier geen toekomst meer zien. Een meisje van 25 in mijn winkel vertelde recent dat ze met haar vriend naar Zuid-Amerika gaat verkassen omdat ze hier geen huis kan vinden en verder geen perspectief heeft. Terwijl anderen gewoon een huis èn een inkomen krijgen. Die verschillen in behandeling en die politieke prioriteiten zijn een direct gevolg van een systeem waarin de grootste schreeuwers altijd winnen.

En dat is niet wat dit land ooit was. Nederland was een mooi land. Een land waar tolerantie en gezond verstand de boventoon voerden. Een land waar je de ander respecteerde en samen vooruit keek. Maar dat is weg. Massaal vertrekken de autochtone Nederlanders naar elders omdat ze hier geen toekomst meer zien.

Gewone Nederlanders hebben helemaal geen tijd om in discussie te gaan. Die worden te druk gehouden met werk en belastingen en willen vaak ook helemaal niet de discussie aan. Het luisteren naar dat gejank van al die mensen en groeperingen is te veel.

Het komt ook omdat we onze mond niet open getrokken hebben. Daar bloeden we nu voor en moeten we echt verandering in brengen. Achterover gaan hangen en denken dat het wel goed komt is niet meer aan de orde. Het is afgelopen. Klaar mee. Laten we dit zsm recht trekken. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.